Bu ses senin

 

İstanbul’un, süslü, güzel, velveleli ufkundan
Bir ses çıkıp yükselir.
Uzaklara uçar gider eski bir Türk okundan
Kısrağında daha zorlu bir tizlikle, sonra bir
Fırtınadır kopartır;
Asyamızın göbeğinde, bu hoş sesi duyanlar
Koç yiğitler, arslanlar
Üşüp gelir, kucaklaşır, göğüsleri kabartır;
Yenilmeyen yiğitlik…
Ben değilim yabancısı, tanıyorum, bu sesi
Şimdi buldum, bu ses senin sesin Türklüğün perisi!
Bir yıl evvel duymayarak feyz alırken karşında
Defterimin başında.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

 

Haber Bültenimize Kaydolun

Türkçe Tarih'in yeni içeriklerinden en önce siz haberdar olun.

Bunları da okumak isteyebilirsiniz

Kök böri

Maniheist Uygurlardan kalma şiirler içinde bir hükümdar övgüsü de bulunmaktadır. Zieme tarafından Maniheist İranca metinler arasında bulunan bu şiir de dörtlüklerle yazılmış olmakla birlikte bunlarda baş uyak veya dörtlük alliterasyonu…