Generic selectors
Sadece birebir eşleşmeler
Başlıkta ara
İçerikte ara
Yazılarda ara
Sayfalarda ara

Kartpostallarda Zeybek ve Başıbozuk imgesi

Başıbozuklar - Necat Çetin arşivi
Başıbozuklar - Necat Çetin arşivi
Kartpostallarda Zeybek ve Başıbozuk imgesi
Bu içeriği paylaş
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on pinterest
Share on reddit
Share on email

Osmanlı Devletinin 18. ve 19. yüzyıllarda özellikle Batı Anadolu bölgesinde uğraştığı konulardan birisi de “” meselesidir. Ancak aynı konu, batılıların da ilgisini çekmiş, lerle de ilgilenmişlerdir. Bu ilginin kaynağında genellikle doğuyu, daha doğrusu doğu insanının yaşamını, toplumunu tanıma merakı da önemli rol oynamıştır. Ressamlar çizimlerinde veya yağlıboya resimlerde lere de yer vermişler, leri bazen ““ olarak adlandırmışlardır. Çizim ve kartpostalları yakından incelediğimizde veya olarak nitelendirdikleri kimselerin giyimleri, görünümleri ön plana çıkarılmıştır. lerin giyimi ile ilgili çeşitli görüşler vardır. Ancak hiç biri kesinleşmiş değildir.

19. yüzyılın sonlarına doğru fotoğrafın ön plana çıkması ile beraber kartpostalların önem kazandığını görmekteyiz. İncelediğimiz kartpostal fotoğrafları genellikle stüdyo ortamında çekilmiş ve manken kullanılmıştır. Posta ile gönderilen kartpostallarda adeta gönderilen kişiyi bilgilendirme arzusu da dikkat çekmektedir. Bazılarında kadın vurgusu vardır.

Çalışmamız için seçtiğimiz kartpostallardaki imgesi incelediğinde şu
değerlendirmelere ulaşmak mümkündür:

ler öncelikle oldukça görkemli ve ince bir zevkin ürünü olan çok özel giysilere sahiptirler. Farklı kıyafetler ve ayrıntılı aksesuarlarla donatılmış bedenleri folklorik bir öğe olarak dikkat çeker. Başlarında keçe külah, üzerlerinde mintan, cepken, kuşak ve aba, ayaklarında kara çizmeler vardır. Aynı zamanda bu giysiler üzerine yerleştirilmiş çok çeşitli ve işlevsel aksesuarlar yer alır. Bunlar sırasıyla silahlık, fişeklik, barutluk, kubur (ateşli tabanca), yatağan (bıçak), koltuk altı bıçağı, maşa, yağlık, tütün tabakası, tespih, ağızlık ve cura (saz) benzeri araçlardır. Yine üzerlerinde azıklarını sakladıkları torbalar ile yaralanmalara karşı yapağı taşıdıkları bilinmektedir. Tüm bu görüntüyü tamamlayan ana unsur ellerinde veya sırtlarında taşıdıkları uzun namlulu silahtır.

Hemen bütün kartpostalların üzerlerinde bulunan Fransızca yazılardan lerin “asi” ve “” adlarıyla da anıldıkları görülmektedir. Fotoğraf stüdyolarında kimi zaman manken kimi zaman da gerçek kişilerin kullanıldığı çekimlerde, veya grubunun (kimi zaman bunlara bir kadın figürü de eşlik etmektedir) önceden kurgulanmış bir sahnenin figürleri olduklarını görüyoruz. Deyim yerindeyse tümü poz verir bir görüntü sergilerler. Bu durum kendi doğal ortamlarında çekilmiş fotoğraflarda bile hep aynıdır. Kimi sahnelerde figürünün yanında nargile, kahve fincanı tepsisi veya bir sehpanın eşlik ettiği görülür.

lerin toplu olarak görüldüğü fotoğraf veya temsili çizimlerde, genel olarak hiyerarşik bir duruş içinde oldukları görülür. Bu görüntülerde önder konumundaki kişinin bir sandalyede oturduğu, diğer lerin ise onun etrafında ayakta durdukları veya yere oturdukları görülmektedir. Yine bazı fotoğraflarda kalabalık bir topluluğun ortasında dansı yapan lere rastlanılmaktadır.

Kartpostal, dünyası ve yaşamına dair bir belge işlevi görmektedir. Bir ileti aracı olarak kartpostal ve taşıdığı imgeleri göstergebilimsel çözümlemeye tabii tuttuğumuzda çok ilginç değerlendirmelere ulaşmak mümkündür. Kartpostal imgesini kitsch (ucuz beğeni) olgusuyla birlikte değerlendiren Mehmet Ergüven, kartpostalların izleyiciye “hayal etme imkanı bırakması” ve ona “ısmarlama bir serüven” yaşatması noktasında bir yanılsama aracı olduğunun altını çizer. [1] Gerçekten de hemen tümü turistik bir gereksinimin ürünü olan bu kartpostallar, batılı izleyiciye Şark’a yönelik masalsı bir zamana dair görüntüler sunmak amacıyla tasarlanmışlardır.

Kitsch’in Fenemonolojisi adlı kitabında Ludwig Giesz, kartpostal imgeleri ve izleyici alılmaması konusunda ve elbette kitsch olgusu dolayımında şu yorumu yapmaktadır:

“Kitsch yaşantısına peşinen hazır olan turist, gerçekte ‘ikinci elden hayranlığa” bırakmıştır kendisini; dolayısıyla kitsch malumatı, yabancı ülkede kendi anılarıyla dolaşan birinin ‘beklenti örneği’ni hiçbir zaman yarı yolda bırakmaz, çünkü ‘yabanıl olanın aleni hale gelmesi’ ile ‘aleni olanın yabanıllaşması’ hep el ele gitmektedir burada.” [2]

Kartpostallardaki ve ların temsili imgeleri bütünüyle bu durumu gerçek kılmaktadır. Şark’a dair yabanıl görüntüler ve bu görüntüleri merakla bekleyen izleyici için bu kartpostal imgeleri kendisine bakanlara vekaleten hayranlık ve şaşkınlık tuzağı kurmaktadırlar. Üzerlerindeki Fransızca yazılardan da anlaşılacağı üzere bu kartpostallar batılı gözler için tasarlanıp üretilmiş ve dolaşıma sokulmuşlardır. Bu anlamda, konumuz için seçilen kartpostalların oryantalist batının “nadire kabineleri” koleksiyonlarının vazgeçilmez birer parçası olduğunu söylemek yanlış olmaz.

 

Aydınlı (Zeibek d’Aidin) – Necat Çetin arşivi
grubu (kartposlatın üzerinde 1905 tarihi yazılmış) (E… Salut…. de Constantinople) – Necat Çetin arşivi
İzmir hatırası – Kahraman Türk Hacı Simon, Chicago dönüşünde (Le heroique Zeibec turc “Hadji Simon” de son retour de Chicago. Souvenir de Smyrne. Editeur: J. Molko, Agent de change, Smyrne – Quais, Local Hönischer. 8585.) – Necat Çetin arşivi
ler (Salut de Constantinople) -Necat Çetin arşivi
İzmir, Türk (Smyrne. – Zeybec turc. Cliché Rubellin) – Necat Çetin arşivi
İzmir, Bayram kıyafetleri (kartpostalın pulu 1911 tarihli) (Smyrne – Costumes de carnaval) – Necat Çetin arşivi
İzmir, dansı (Danse des Zeibecs – Smyrne) – Necat Çetin arşivi
İzmir hatırası – Meşhur Haçatur Şahinyan (Souvenir de Smyrne. – Le nommé Zeibec “Hadjadour Schahinian”) – Necat Çetin arşivi
İzmir, kıyafeti (kartpostalın üzerinde 1903 tarihi düşülmüş), (Costme de Zeibec – Smyrne) – Necat Çetin arşivi
, İzmir (Rubellin – Smyrne) -Necat Çetin arşivi
İzmir, ler, 12 Kanun-u Evvel 1912 (Smyrne, Zeibecs), (sağdaki zeybeğin adı: Mehmed Nuri olarak kaydedilmiş) – Necat Çetin arşivi
İzmir hatırası – Kahraman Türk Hacı Simon, Chicago dönüşünde (Le heroique Zeibec turc “Hadji Simon” de son retour de Chicago – Souvenir de Smyrne. Editeur: J. Molko, Agent de change, Smyrne – Quais, Local Hönischer.) – Necat Çetin arşivi
(Zeibek) – Necat Çetin arşivi
Bir grup ve önderleri (Groupe des Zeibeks et leur chef) – Necat Çetin arşivi
Kaynakça

[1] -Mehmet Ergüven, Görmece, Metis Yayınları, İstanbul 1997, s. 24.

[2] -Ludwig Giesz, Phanomenologie Des Kitsches, Fischer Tashenbuch Verlag, Köln, 1994, s. 135.

Bu içeriği paylaş
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on pinterest
Share on reddit
Share on email
Takip et
Bildir
guest
0 Yorum
Inline Feedbacks
View all comments
Benzer içerikler

Hasta Adam

Okullarda okuduğumuz ders kitaplarında, yüzyıllar içerisinde fetihten fetihe koşan Osmanlı Devleti, 19. yüzyıla gelindiğinde “hasta

Uluğ Sultan

Kalonoros’un fethinden dönüyorlardı, zafer kazanmanın sarhoşluğu vardı üstlerinde. İntikâllerini bile ağır adımlarla ve gevşek yapmaktaydılar.

Diktatörlükler

Uzun uzun size demokrasi tarihini yazacak değilim. Ama bugünkü yazımı “diktatörlükler” üzerine yazdım. Faşizm, demokrasi,

Y – Atatürk

Bugünlerde bir moda olmuş. Cumhuriyet Halk Partisi, her şeyin başına bir “Y” harfi ekliyor. Kendi

Türkçe Tarih'e hoşgeldiniz

Hesabınıza giriş yapın

Daha Fazla Oku