Türk Efsanelerinde Güneş

“Ne ay, ne güneş varmış, insanlar uçarlarmış, Uçanlar ısı verir, ışıklar saçarlarmış. Nasıl olmuşsa birgün, bir insan hastalanmış, Tanrı bir şey göndermiş göğün içinde yanmış. Aynaya benzer şeyler, büyümüş büyümüşler, Onların ışıkları, gökleri bürümüşler. Bunlar göklerde yanan, ayla güneş olmuşlar, Yeryüzünde yaşayan, insana eş olmuşlar”. “İnsanoğlu yaşarmış, Tanrı’nın göklerinde, Ne suç ne günah varmış insanın […]