Yükleniyor...

Yazı Hakkında

Yazı Kategorileri
Yayınlanma Tarihi 23 Mayıs 2017 - 18:03
Son Düzenlenme Tarihi 23 Mayıs 2017 - 18:03
TÜRK MİTOLOJİSİNDE "NEHİR"

TÜRK MİTOLOJİSİNDE "NEHİR"

JEAN PAUL ROUX

Nehirlere tapmak veya onlara yakıştırılan kült, pınarlara tapmak ve onlara yakıştırılan kültten şüphesiz farklı bir
şeydir. Bu konuda kesin bir kanıt yoktur, ancak olasıdır. Çin kaynaklarında, T'u-küelerin "gök tanrıya kurban sunmak
amacıyla beşinci ayın onuncu ile yirminci günü arasında Tamir Nehri kıyısında toplandıkları" belirtilmektedir. Orhon
Yazıtlarına göre, Tamir Nehri (Tamig), daha doğrusu nehrin yukarı kesimi ya da kaynağı (Türkçede Baş) T'u-küeler için kutsal bir yerdir. Daha başka kutsal nehirler de vardır, örneğin Tes Nehri, "On Nehir" (on ozqun). Bunlardan hiç olmazsa Selenga Nehrine Uygurlarca değinilmektedir. Her ne kadar, nehrin bu seremoni içinde ne ölçüde ve nasıl bir rol üstlendiğini bilmiyorsak da, bazı belirtiler akarsuların kutsal olduğunu düşünmemizi sağlıyor: En azından Su (sub)
genelde kutsal kabul edilmektedir. Aynca Oğuz Kağan Destanı'nda, İtil Nehrinden (Volga) karşıya geçiş ve daha başka
nehirlerden karşıya geçiş de etiyolojik bir söylen olarak sunulmaktadır. Kıpçak halkı bu eylemi gerçekleştirdikten sonra ancak, adını (ve dolayısıyla varlığını) kazanır.

JEAN PAUL ROUX, ESKİ TÜRK MİTOLOJİSİ, BİLGESU YAYINCILIK, 1.BASKI - 2011, s. 101

+1 Beğeni ziyaretçilerin beğenme sayısı

Tüm Zamanlar

Tüm zamanlar görüntülenme
+18
İstatistikler 2019 yılından itibaren tutulmaya başlanmıştır.