Yükleniyor...

Tarihçi

Bot/Robot

Yazı Hakkında

Yazı Kategorileri
Yayınlanma Tarihi 26 Kasım 2017 - 19:00
Son Düzenlenme Tarihi 26 Kasım 2017 - 18:12
"NESLİM OLMADAN ÖLÜRÜM." CAKIP BAY - MANAS DESTANI

"NESLİM OLMADAN ÖLÜRÜM." CAKIP BAY - MANAS DESTANI

Cakıp Bay bir çocuk sahibi olamamasına dertlenip ağlayarak, şunları söylemiş:

“Neslim olmadan ölürüm, – demiş,
Zürriyetsiz nasıl giderim, – demiş,
Yapayalnız kuru başım var,
Derdimi kime derim, – demiş.
Gece gündüz rahatım yok,
Mal mülk edindim at sırtında,
Ecel gelse bir gün,
Ahrete giderim, – diye,
Arkamda neslim kalmasa,
Bunca malı mülkü neylerim.” – diye,
Çocuğu olmadığı için sızlanıp,
Çocuklu birini gördüğünde,
Zavallı Cakıp utanıp,
Yavrusu olmadığından sızlanıp,
Yavrulu birini görünce
Ağlayarak Cakıp utanır,
Gönlü türlü türlü sıkılıp,
Gözlerinden yaşlar dökülüp,
Bir olan Hüda’ya dert yanıp
Filin baş çektiği deve adayıp
Kadere boyun eğip,
Mezar görse BayCakıp
Bağıra bağıra ağlayıp yalvarır:
“Vermezse Tanrı, çarem yok,
Beş cins hayvandan mal edindim,
Beş kuruşluk haram yok
Yakası büyük kürk giyerek,
Tedarik görüp at binerek
Yanımda olan kimse yok!”
Tutunacak evlat yok,
Akrabadan ayrılmış,
Benim gibi zavallı yurtta yok!
Tutunmaya nesil yok,
Kanadından ayrılmış
Benim gibi zavallı halkta yok!
Ecel kesin, çare yok,
Sağ salim yaşama düşüncesi yok,

Ahrete doğru yönelsem
Baba – diyerek arkamdan
Üzülecek evladım yok!
Kunanım gezer binilmeden,
Kovalayıp binecek evladım yok!
Allah’tan geldi çarem yok!
Kırlarda gezer taylarım,
Eğitip binecek oğlum yok,
Ben bahtıma ağlayayım,
Verdiğine çare yok!
Yaşım oldu kırk sekiz,
Mal mülküm oldu hesapsız,
Ahrete doğru yönelsem
Altın, gümüş pul kalır.
Aldığım yârim dul kalır.
Baktığı malı sahiplenerek,
Altay’dan gelen kul kalır,
Bakımlı asil atlar boş kalır.
Atlas, ham ipek, ipek,
Arkamda çocuğum olmasa da,
Çoğaldı bunca servetim,
Sürüp, biriktirip sonunda
Çilesini çektim gün be gün.
Arzu duyup bir çocuk için
Hasret kaldım katılarak gülmeye!
Havalanıp uçan ak sunguru
Eğitip ava gönderecek kişim olmadı,
Baştan beri mal mülk edindim
Çocukla bir işim olmadı.
Hayatım benim yarımmış,
Dünyalığın sahibi çocukmuş,
Arkanda çocuğun yok ise,
Yere batsın serveti,
Harap olan kaleymiş!
Babam Nogoy han oldu,
Cakıp nasıl bir can oldu?
Güttüğüm atlarım sürü sürü oldu,
Köyümün üstü tozla kaplandı.
Çiğnediği yağ oldu,
Çobanları zengin oldu.
Diktiği saray ev oldu,
Soysuzların hepsi bey oldu,
Ağlayıp gece gündüz çocuk için
Bay Cakıp bir derbeder oldu.
Cebem, zırhım parslandı,
Kermede çok sayıda at oldu,
Tavlanmış atı görünce
Gülmek Cakıp’a haram oldu!

Sahiplenip binecek çocuk yok,
Sahibim kılsa çare yok
Erkek çocuk bekliyorum, – diyen,
Er Cakıp’ta başka dert yok!”

MANAS, SAGIMBAY OROZBAK UULU VARYANTI, TÜRK DÜNYASI BELEDİYELER BİRLİĞİ YAYINLARI, İSTANBUL 2017, S. 28-28

+1 Beğeni ziyaretçilerin beğenme sayısı

Tüm Zamanlar

Tüm zamanlar görüntülenme
+11
İstatistikler 2019 yılından itibaren tutulmaya başlanmıştır.