Yükleniyor...

Yazı Hakkında

Yayınlanma Tarihi 17 Haziran 2015 - 19:56
Son Düzenlenme Tarihi 05 Ağustos 2017 - 21:52
HÜRRİYET KASİDESİ- NAMIK KEMAL

HÜRRİYET KASİDESİ- NAMIK KEMAL

Görüp ahkâm-ı asrı münharif sıdk u selâmetten
Çekildik izzet ü ikbal ile bâb-ı hükûmetten.

Çağın değer yargılarını doğruluktan ve samimiyetten sapmış görerek
Kendi arzumuz ve saygınlığımız ile devlet kapısından ayrıldık.

Usanmaz kendini insan bilenler halka hizmetten
Mürüvvet-mend olan mazluma el çekmez iânetten
Kendini insan bilenler halka hizmet etmekten usanmaz,
Mürüvvet sahibi olanlar zavallılara yardım etmekten kaçınmaz.

Hakîr olduysa millet, şânına noksan gelir sanma
Yere düşmekle cevher, sâkıt olmaz kadr-ü kıymetten
Eğer millet, hor görülmüşse onun şanına bir eksiklik geleceğini sanma;
yere düşmekle cevher, değerinden özünden birşey kaybetmez.

Vücûdun kim hamir-i mâyesi hâk-i vatandandır
Ne gâm râh-ı vatanda hak olursa cevr ü mihnetten.
Vücudun mayası, vatan toprağıdır;
Bu vücut, acı ve sıkıntı içinde vatan yolunda toprak olursa, en küçük bir üzüntü duyulmaz.

Muini zâlimin dünyada erbâb-ı denaettir
Köpektir zevk alan, sayyâd-ı bi-insâfa hizmetten.
Dünyada zalimin yardımcısı, aşağılık kimselerdir;
İnsafsız avcıya hizmetten zevk alan ancak köpektir.

Hemen bir feyz-i bâkî terk eder bir zevk-i fânîye
Hayatın kadrini âli bilenler, hüsn-i şöhretten.
Hayatın değerini şöhretin güzelliğinden üstün tutanlar ile
Geçici zevklere ebedî feyiz tercih edilir.

Nedendir halkta tul-i hayata bunca rağbetler
Nedir insana bilmem menfaat hıfz-ı emanetten.
İnsanlarda hayatın uzamasına bunca düşkünlük nedendir;
İnsan emaneti koruyacağı yerde ondan niçin menfaat bekler?

Cihanda kendini her ferdden alçak görür ol kim
Utanmaz kendi nefsinden de ar eyler melametten.
Kişi dünyada herkesten kendini alçak görür, ayıplanmaktan kaçınır,
Fakat kendi nefsinden utanmaz.

Felekten intikam almak, demektir ehl-i idrâke
Edip tezyid-i gayret müstefid olmak nedâmetten.
Akıllı ve bilinçli olanların, yaptıklarından pişman olup çalışmalarını artırması ve bunlardan ders alması, felekten intikam almak demektir

Durup ahkâm-ı nusret ittihâd-ı kalb-i millette
Çıkar âsâr-ı rahmet, ihtilaf-ı rey-i ümmetten
Başarının, üstünlüğün değeri, milletin gönül birliğinde durur;
Koruma ve kollama eserleri ise ümmetin düşüncesinin çarpışması ile çıkar.

Eder tedvîr-i âlem bir mekînin kuvve-i azmi
Cihân titrer sebât-ı pây-ı erbâb-ı metânetten.
İktidar sahibi bir kişinin azim gücü, dünyanın bir düzene girmesini sağlar;
Metanet sahibi kişilerin ayaklarını sağlam basması ile cihan titrer.

Kaza her feyzini her lutfunu bir vakt için saklar
Fütur etme sakın milletteki za'f u betaetten.
Kader, her feyzini, her lütfunu bir zaman için saklar;
Milletteki gevşeklikten, zayıflıktan sakın korkma!

Değildir şîr-i der-zencire töhmet acz-i akdamı
Felekte baht utansın bi-nasib- erbab-ı himmetten
Zincire vurulmuş aslana ayaklarının güçsüzlüğü töhmet değildir;
Bu dünyada nasipsiz himmet sahiplerinden talih utansın.

Ziya dûr ise evc-i rif'atinden iztırâridir
hicâb etsin tabiat yerde kalmış kabiliyetten.
Işık yüksekliğin doruğundan uzaksa çaresizliktendir;
Tabiat yerde sürünen kabiliyetten utansın.

Biz ol nesl-i kerîm-i dûde-i Osmaniyânız kim
Muhammerdir serâpâ mâyemiz hûn-ı hamiyetten
Biz o osmanlılar boyunun ulu soyundanız;
Mayamız, bütünüyle şehadet kanıyla karılmıştır.

Biz ol âl-i himem erbâb-ı cidd ü içtihâdız kim
Cihangirâne bir devlet çıkardık bir aşiretten.

Biz o yüce hamiyetli, çalışkan ve güçlü kişileriz ki
Bir küçük aşiretten dünyaya hükmeden bir devlet meydana getirdik.

Biz ol ulvi-nihâdânız ki meydân-ı hamiyette
Bize hâk-i mezar ehven gelir hâk-i mezelletten.
Biz o yüce yaratılışlı milletiz ki
Hamiyet meydanında ayaklar altında toprak olmaktan bize ölüm daha iyi gelir.

Ne gam pür âteş-i hevl olsa da gavgâ-yı hürriyet
Kaçar mı merd olan bir can için meydân-ı gayretten
Hürriyet mücadelesi korkulu ateş olsa ne dert,
Yiğit olan bir insan gayret meydanından kaçar mı?

Kemend-i can-güdâz-ı ejder-i kahr olsa cellâdın
Müreccahtır yine bin kerre zencîr-i esâretten.
Cellâdın can yakan kemendi acımasız bir ejder bile olsa,
Yine bin defa esaret zincirinden daha iyidir.

Felek her türlü esbâb-ı cefasın toplasın gelsin
Dönersem kahbeyim millet yolunda bir azîmetten.

Felek her türlü eziyet yollarını toplasın gelsin,
Millet yolunda hizmetten dönersem kahpeyim.
Anılsın mesleğimde çektiğim cevr ü meşakkatler
Ki ednâ zevki âlâdır vezâretten sadâretten.

Bu yolda çektiğim acılar, sıkıntılar anılsın;
Bunun en basit zevki bile vezirlikten, sadrazamlıktan daha iyidir, yücedir.

Vatan bir bî-vefâ nâzende-i tannâza dönmüş kim
Ayırmaz sâdıkân-ı aşkını âlâm-ı gurbetten.
Vatan, bir vefasız alaycı sevgiliye dönmüş,
Aşkına bağlı olanları gurbet acılarından ayırmıyor.

Müberrâyım recâ vü havfden indimde âlidir
Vazifem menfaatten hakkım agrâz-ı hükümetten.

Korkudan, yalvarma yakarmadan uzağım;
Benim yanımda görevim menfaatimden, hakkım hükûmetin kötü niyetlerinden daha üstündür.

Civânmerdân-ı milletle hazer gavgâdan ey bidâd
Erir şemşîr-i zulmün âteş-i hûn-i hamiyetten.
Ey adaletsiz, milletin yiğitleriyle mücadeleden sakın;
senin zulmünün kılıcı hamiyet kanının ateşi karşısında erir

Ne mümkün zulm ile bidâd ile imhâ-yı hürriyet
Çalış idrâki kaldır muktedirsen âdemiyetten.

Zulüm ile, işkence ile hürriyeti ortadan kaldırmak ne mümkün;
Eğer kendinde bir güç görüyorsan insanoğlundan idraki kaldırmaya çalış.

Gönülde cevher-i elmâsa benzer cevher-i gayret
Ezilmez şiddet-i tazyikten te'sir-i sıkletten.

Gönülde çalışma gevheri, elmas cevherine benzer;
Ağırlığın tesirinden, baskının şiddetinden ezilmez.

Ne efsunkâr imişsin ah ey didâr-ı hürriyet
Esîr-i aşkın olduk gerçi kurtulduk esâretten.
Ey hürriyetin güzel yüzü, sen ne büyüleyici imişsin.
Gerçi esaretten kurtulduk derken senin aşkının esiri olduk.

Senindir şimdi cezb-i kalbe kudret setr-i hüsn etme
Cemâlin ta ebed dûr olmasın enzâr-ı ümmetten.
Şimdi kalbi fethedecek güç sendedir, güzelliğini gizleme;
Güzelliğin, milletin nazarlarından ebediyete kadar uzak kalmasın.

Ne yâr-ı cân imişsin ah ey ümmid-i istikbâl
Cihanı sensin azad eyleyen bin ye's ü mihnetten.
Ey geleceğin umudu, sen ne can dostuymuşsun;
Dünyayı bütün üzüntü ve sıkıntılarından kurtaran sensin.

Senindir devr-i devlet hükmünü dünyaya infâz et
Hüdâ ikbâlini hıfzeylesin hür türlü âfetten.
Hükmetme çağı senindir, hükmünü dünyaya geçir;
Allah yüceliğini her türlü belâlardan korusun.

Kilâb-ı zulme kaldı gezdiğin nâzende sahrâlar
Uyan ey yâreli şîr-i jeyân bu hâb-ı gafletten.

Ey yaralı kükreyen aslan, senin gezdiğin güzel sahralar zulmün köpeklerine kaldı,
Artık gaflet uykusundan uyan!
NAMIK KEMAL

+1 Beğeni ziyaretçilerin beğenme sayısı

Tüm Zamanlar

Tüm zamanlar görüntülenme
+25
İstatistikler 2019 yılından itibaren tutulmaya başlanmıştır.