Yükleniyor...

Yazı Hakkında

Yayınlanma Tarihi 15 Haziran 2015 - 19:00
Son Düzenlenme Tarihi 16 Haziran 2015 - 18:02
Ev, Bark

Ev, Bark

Ev, Bark

Prof. Dr. Bahaeddin Ögel

Kültegin'in taşlarla yapılıp süslenen mezar odası ile tapınağına, Göktürk yazıtlarında "bark" dendiğini biliyoruz. Selçuk çağında ise bu deyiş artık "ev bark" şeklinde, birleşmiş olarak görülmeye başlanmıştı. Bu deyiş, yalnız evi değil: "mal ve mülk" anlayışını da içinde toplamıştı. Topkapı Sarayı'ndaki Oğuz Destanı parçasında ise bu deyiş, "Evin barkın oda vuran Oğuz", yani "evini barkını ateşe vuran, veren Oğuz" şeklinde devam etmişti. Daha önce Uygurlar'da da bark sözü, hem mal, ve hem de saray gibi yapılar için kullanılmıştı. Brahman alfabesi ile yazılmış bazı belgelerde ise, bu sözün "park" şeklinde yazıldıüı görülmüştür. Bugünkü Kuzey Altaylardaki Türk kavimlerinde de bu düşünce düzeni devam etmekte ve ev sözü ile mal mülk anlayışı, hâlâ birbirine karıştırılarak düşünülmektedir.

Turug sözü de, en eski Türkçede ev anlamında kullanılan deyişlerden biridir. Fakat bu sözün, "konak" veya "konaklanacak yer" anlamına gelebileceğini de unutmamamız gereklidir. "Manistan " deyişi Uygur çağında, eski İran dillerinden Türkçeye girmiş bir sözdür.Çağatay ağızlarında görülen "ket" sözü de böyledir. Türkçeye "kana" şeklinde girmiş, farsça "hâne" sözü de, bu eski Soğd ve Tazik etkisi arasında görebiliriz.

Hepsi : Academia üzerineden okunabilir

Resim : Türk Alfabesindeki "B" kelimesi ve "Ev" kökeni

+1 Beğeni ziyaretçilerin beğenme sayısı

Tüm Zamanlar

Tüm zamanlar görüntülenme
+14
İstatistikler 2019 yılından itibaren tutulmaya başlanmıştır.