Halkçılık

Kemalist rejimin temel yönlendirici ilkelerinden.[1] Bireyler arasında hiçbir hak ayrılığı görmemek, topluluk içinde belli bir zümre, cemaat, aile ve ekonomik güç için ayrıcalık tanımamak.[2]


[1] Sait Dinç, “Atatürkçü Düşünce Sistemine Göre Halkçılık İlkesi”, ÇÜ Türkoloji, no: 3799, 2008, s. 2.

[2]En Yeni Büyük Türkçe Sözlük, (hzl. Ferit Devellioğlu -Neval Kılıçkını), İstanbul: Rafet Zaimler Kitabevi, 1975, s. 506.