Ayan

0

Arapçada göz anlamına gelen “ayn” kelimesinin çoğul hali olan ayan; eşraf, vücuh ve erkan ile eş anlamlıdır. Kapıkulları, yeniçeri serdarları, sipahi, kethüda yerleri, mültezimler, mukata’a eminleri, emekli olan beylerbeyleri, sancakbeyleri, kadılar, müderrisler, müftüler ile bunların çocuklarından meydana gelen sınıf;  arşiv belgelerinde voyvoda, mütesellim, muhassıl, mutasarrıf ve vali olarak kayda geçen bu kişiler aynı zamanda mütegallibe veya derebeyi olarak da anılmaktadır. taşrasında en biçimsiz ve tanımlanamayan güç odağı olarak kabul edilmektedir.[1]


[1] Tamer Güven, “’nda Ayanlar, Sermaye Birikimi ve Girişimcilik”, İslam İktisadı Dergisi, c. 3, sy. 1, Şubat 2016, ss. 64-65.

Türkçe Tarih

Ayak Divanı

Önceki yazı

Yorumlar