METE’NİN GENÇLİK EFSANESİ

0
182

BAHAEDDİN ÖGEL

Üçüncü yüzyıldı tam, çok önceydi İsa’dan,

Bir fırtına kopmuştu, taşmıştı İç Asya’dan!

Sonsuz at sürüleri, yerleri inletmişti.

Kurdumsu türküleri, gökleri çınlatmıştı!

Atlılar gelmişlerdi, ordular biçmişlerdi,

Volga, Sarı nehirden, kanıp, su içmişlerdi!

Tarihten uğultular, bir millet var diyordu!

Yazılı doğrultular, bir devlet var, diyordu!

Hunların ilindeydi, İç Asya ilindeydi,

Hun reisi Tuman-Han, herkesin dilindeydi!

Bayrağı direkteydi, büyük oğlu Mete’ydi,

Diğer bütün komşular, henüz birer çeteydi.

Tuman-Han da kanarmış, insanoğluymuş bu ya!

Bir cariye hep dermiş: “Bu Mete ölsün!” Diye.

Tuman fakat korkarmış, kadına da taparmış,

Bir bahane ararmış, çünkü bir “Töre” varmış!

Soyuna bakarlarmış, tek kadın alırlarmış,

Sonraki hatunlarsa, mirâssız kalırlarmış.

Tuman oğlunu vermiş rehin Yüeçi’lere

Sonra da hücum etmiş, sormamış elçilere.

Yüe-çi’ler varmışlar, Mete’yi aramışlar,

Mete çoktan kaçmışmış, yolları taramışlar.

Tuman oğlunu görmüş, aklı başına dönmüş,

Şenlik düğün yaptırmış, güya çok mesut günmüş.

Mete’ye tümen vermiş, eline ferman vermiş,

Mete’nin disiplini, Dünyaya hep şan vermiş!

Asker Tanrı sanırmış, hep Mete’ye taparmış,

Ondan ne buyruk gelse, düşünmeden yaparmış.

Orduyu toplamışmış, atını oklamışmış,

Tümen disiplinini, böylece yoklamışmış.

Askerler ok atmışmış, atlar yere yatmışmış,

Atına kıymayanın, kanı yere akmışmış!

Bir defa şenlik yapmış, aileler toplanmış,

Ok atmış karısına, bütün eşler oklanmış!

Biraz nefes alanlar, azıcık geç kalanlar,

Kılıçtan geçirilmiş, görülmemiş kaçanlar!

Avlara gidilirmiş, şenlikler düzülürmüş,

Gelen ordular ile, hayvanlar sürülürmüş.

Tuman-Han ava gitmiş, Mete’ye de gel demiş,

Kurdu Mete avlamış, Tuman’sa keklik yemiş!

Avda bir ok uçmuşmuş, Tuman-Han’a gelmişmiş!

Gerçi derler ilk oku, Mete atmıştı, çoğu,

Mete’nin tümeni de, bu hedefi delmişmiş!

Oğuz’un babasıysa, yemişti “Tanrı oku”!

Bu bir efsane idi, ok bir bahane idi,

Töre’yi bozan Tuman, tam bir divane idi!

TÜRK MİTOLOJİSİ, BİRİNCİ CİLT, BAHAEDDİN ÖGEL, DEVLET KİTAPLARI, BİRİNCİ BASILIŞ, İSTANBUL 1971, S. 5,6,7

Avatar

Leave a reply