Veteriner Y.Ziya Ulusoy, 13 Haziran 1920’de yüksek öğrenimini bitirince, 5 Temmuz 1920’de Mudanya yolu ile Anadolu’ya kaçarak milli mücadeleye katılmış, Kurtuluş Savaşı’nın sonuna kadar cephede çalışmıştır. Ömer Bey adını kullanarak yazdığı kağnı kolu manzumesinden kadın mücahitlerimizden üçünün adını öğrenmiş oluyoruz.

İstiklâl’de vardım,

Mülazımdım, baytardım,

Kumandan’ın emriyle katara da bakardım.

Altı kolu vardı katarın;

Biri deve kolu,

Yüz develer biçerdi yolu.

Beşi kağnı kolu’ydu;

Başta gelen Oflaz emmi kolu’ydu.

Sarp dağların solunda,

Oflaz Emmi kolu’nda

Küçük Yusuf, Çot Hasan’la Kabakçı,

Kezban Nine, Kuru Kız’la İlbacı.

Sarı öküz, konur tosun, koca-baş,

Kol yürüyordu yavaş-yavaş…

Mermi yüklü kağnılarla teker izi

Sıra –sıra, dizi-dizi

Çıkıyorduk yamacı

Cephe idi kol’un amacı…

Gören yoktu önlerinden kağnının saptığını

Çok erkek yapamazdı onların yaptığını.

Dikmen yolunda süzülüp inerken Ankara’ya

Ömer Bey sözünü tamamladı;

Fazla dokunmadı son verdi hatıraya…

Ayrılmıştım katardan,

Onları görmedim sonradan,

Şimdi Ulus meydanından geçerken görüyorum

İlbacı’yı, Kuru Kız’ı omzundaki mermiyle…”

Kurtuluş Savaşı’nda Kadın Askerlerimiz

Feyziye Abdullah Tansel

Avatar

Leave a reply